دیتاسنترها و مراکزداده به صورت مداوم با چالشهای پیچیدهای نظیر تامین پایدار انرژی، خنک سازی سرورها، مقابله با تهدیدات سایبری، مقیاس پذیری منابع و کمبود نیروی انسانی متخصص دست و پنجه نرم میکند. مدیریت نوین این مراکز دیگر تنها به نگهداری سختافزاری محدود نمیشود، بلکه نیازمند معماریهای تابآور، استفاده از هوش مصنوعی و پیادهسازی لایههای امنیتی عمیق میباشد.

سازمان همکاریهای اقتصادی آسیا-پاسفیک پیشبینی کرده که تا سال ۲۰۲۸، توان مصرفی فناوری اطلاعات مراکزداده در آسیا و اقیانوسیه (بدون ژاپن) با نرخ رشد سالانه مرکب تقریباً ۱۴.۲٪ به حدود ۹۴.۴ گیگاوات برسد. این موضع موجب افزایش شدید مصرف برق مراکزداده و هزینههای عملیاتی آن خواهد شد.
این سازمان پیشبینی کرده است که مصرف برق یک دیتاسنتر ۱ مگاواتی که در سال ۲۰۲۳ حدود ۶.۶ گیگاواتساعت میبوده، تا سال ۲۰۲۸ با گسترش ظرفیت، افزایش استفاده و تراکم بیشتر سرورها به ۱۳ الی ۱۶ گیگاواتساعت برسد و هزینههای برق در مراکزداده با رشد سالانه بیش از ۱۵٪ تا ۲۰٪ رو به افزایش خواهد بود. بسیاری از شرکتها و خریداران زیرساختها، به جای خرید کامل تجهیزات و سختافزارهای مورد نیاز دیتاسنتر، از مراکزداده اجارهای، سرویسمحور و مدیریتشده استفاده نموده و حرکت خواهند کرد تا از این طریق هزینهها و پیچیدگیهای مدیریت مرکزی را کاهش دهند.
از سال ۲۰۲۵، اکثر شرکتهای بزرگ، اولویت کاری خود را با توجه به زیرساختهایی خواهند گذاشت که قوانین محلی داده، امنیت و حاکمیت داده را رعایت کنند. این بدان معنا است که مراکزدادهای مورد توجه قرار میگیرند که تحت مقررات منطقهای قرار دارند و دادهها را به صورت داخلی نگهداری و قوانین محلی را رعایت میکنند. شرکتها برای آنکه بتوانند دادهها و بار کاریشان را بین مراکزداده مرکزی، لبه شبکه و ابرها جابهجا کنند، از راهکارهای شبکهای چند ابری بیشتری استفاده میکنند و از این طریق هزینهها، تأخیر و پیچیدگیها را بهتر کنترل میکنند.

بسیاری از سازمانها برای گرفتن تصمیمات سریعتر و با کیفیت بهتر، از راهکارهای متعددی همچون در نظر گرفتن استراتژیهای کلان برای مدیریت داده، حفاظت از دادهها، یکپارچگی و حرکت دادهها بین مراکز مختلف (Cloud, Edge, On-premise) استفاده خواهندکرد. زیرساختهای مراکز داده باید سازگار با حملات سایبری پیشرفته باشند و بتوانند خود را از نفوذها بازیابی کنند و خطرات جدید مثل آسیبپذیریهای نرمافزاری، تهدیدات منطقهای و قوانین امنیتی را پیشبینی کنند.
به دلیل افزایش هزینه انرژی، زنجیره تأمین و تورم، سازمانها بیشتر به انتخاب تأمینکنندهها یا ساختارهایی خواهند پرداخت که از نظر هزینه کلی مقرونبهصرفه باشند. بهطوری که از نظر تخفیف و پشتیبانی، شریک تجاری قدرتمندی برای شرکتها و سازمانها به حساب بیایند.

مراکزداده به دلیل فشارهای قانونی، اجتماعی و اقتصادی، به سمت مصرف انرژی کمتر، استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، بهبود کارایی انتقال برق، خنکسازیهای مدرن، کاهش ردپای کربنی و انتشار گازهای گلخانهای حرکت خواهند کرد. با رشد IOT، 5G، پردازش بلادرنگ (real-time)، نیاز به کاهش تأخیر و انتقال کمتر داده به مراکز مرکزی، دیتاسنترهای لبه بیشتر مورد توجه خواهند گرفت. این مراکز کوچکتر، توزیعشدهتر و نزدیکتر به کاربران خواهند بود.
با گذشت زمان، دقت و توجه به جزئیات در مراکزداده افزایش مییابد و تلاش برای اصلاح مراکزدادها جهت عملکرد حداکثری، روز به روز بیشتر میشود. سازمانهای فناوری اطلاعات، بیش از پیش نیاز به نوآوری و تامین منابع برای پیشرفت در کسب و کار خود را احساس میکنند، که این موضوع نیاز به هماهنگی سرعت بیشتر در کسب و کارها را دارند و این مطلب تاثیر بسزایی در تصمیم گیریهای مربوط به مراکز داده دارد.
سه شنبه 19 خرداد 1405