در دنیای امروز، دادهها به عنوان یکی از ارزشمندترین داراییها شناخته میشوند و زیرساخت نگهداری و پردازش آنها، یعنی دیتاسنترها، نقشی حیاتی ایفا میکنند. دیتاسنتر (Data Center) یا مرکز داده، مجموعهای از سرورها، تجهیزات ذخیرهسازی، و زیرساختهای شبکهای است که در محیطی امن و کنترلشده نگهداری میشود. این مراکز، ستون فقرات اقتصاد دیجیتال هر کشوری به شمار میروند.
نحوه کار دیتاسنتر یا مرکز داده بدین شکل میباشد که پس از وارد کردن آدرس اینترنتی در مرورگر، به سرورهای موجود در مرکز داده درخواستی ارسال خواهد شد. در گام اول ارسال توسط لایه امنیتی دیتاسنتر از نظر بدافزار یا ویروسی بودن مورد بررسی قرار میگیرد. در صورت تایید به سوئیچ لایه دسترسی ارسال شده تا آن را به وب سرور لایه داخلی برساند.
در قدم بعدی سرور درخواست را آنالیز و پردازش کرده و به سمت بانک اطلاعاتی میفرستد تا پاسخ موردنظر را جستجو کند. پس از عبور درخواست پردازش شده از لایه ذخیرهسازی شبکه، دادههای لازم از هارد (دیسک) استخراج و به سمت سریعترین روتر فرستاده میشوند. این اطلاعات در قالب یک بسته بر روی صفحات وب قابل دسترس و مشاهده درخواستکننده قرار میگیرد.
به محل نگهداری سرورهای اینترنتی، دیتاسنتر یا مرکز داده گفته میشود. امروزه طراحی این مراکز باید بر اساس یک سری استانداردها انجام گیرد که معروفترین آن ها استاندارد TIA-942 بوده که در 4 سطح (TIER) برای کیفیتهای مختلف طبقهبندی شده است. طبق این استاندارد توسعه و مدیریت آسان، ضریب امنیتی و دسترسی بالا و افزونگی جهت کاهش اثر خرابی از ویژگیهای معماری یک دیتاسنتر باکیفیت به شمار میآید.
بزرگترین تفاوت اتاق سرور و دیتاسنتر در اندازه و هزینههای نصب و استفاده از آنها است. ایجاد یک دیتاسنتر نیاز به تجهیزات بسیار بیشتری داشته که خرید، نصب و پشتیبانی و تعمیر آنها گرانتر از یک اتاق سرور است. همچنین چنانچه هدف ما ایجاد یک مرکز پردازشی با اینترنت پرسرعت و امنیت بسیار بالا باشد، مسلما باید یک دیتاسنتر یا مرکزداده داشته باشیم.
چهارشنبه 24 تیر1405
